Verslag over de ronde van Gelderland editie de Veluwe, 25 mei 2014

Iets na 8 uur verzamelden zeven Solex rijders en een Solex rijdster zich bij van der Valk Papendal. Het beloofde een ideale dag te worden voor een tocht: droog, weinig wind, geregeld zon, en niet te warm. Na bijpraten zette de stoet zich in beweging naar het eerste van de zes stoplichten: de oversteek van de Amsterdamseweg. Gezien de af te leggen afstand werd er meteen flink doorgereden. De Solex van Frank had het toen moeilijk. Er waren wat afstel- en inloop-problemen. Maar gelukkig waren die snel verholpen.

De route naar Otterlo kenmerkte zich door een licht glooiende en perfect aangelegd fietspad over wat men een karakteristiek Veluws landschap noemt: naald- en loofbomen met her en der een heideveld en de afwezigheid van bebouwing.

Otterlo is het eerste esdorp waar doorheen werd gereden. Na Otterlo volgde Harskamp en Stroe. Nog steeds heerlijk rustig op de weg. Vlak voor Garderen ging de vaart eruit. Niet zo zeer dat er motorische problemen waren, maar omdat de weg omhoog liep. In het esdorp Garderen werd gestopt om de benen even te strekken, wat te eten of te snoepen en om de tankjes weer te vullen. En verder ging de stoet over een prachtig slingerend snor- en fietspad door het Speulderwoud richting Speuld. Vlak voor Staverden, op papier het eerste stadje, ging de kerk uit en laveerden de Solexen tussen het kerkvolk door. Vanaf de weg hadden we een goed uitzicht op kasteel Staverden ook wel de Pauwenburcht genoemd vanwege het feit dat men jaarlijks witte pauwenveren leverde voor de helm van de hertog van Gelre. Via het bos kwamen we in Elspeet aan, een dorpje met veel gerestaureerde Veluwse boerderijen. Tot aan Nunspeet heide en bos. Hier raakte een veertje van Eriks Solex los. Het kon snel verholpen worden en verder trok de karavaan. Na het esdorp Nunspeet reden we via de bewoonde wereld verder naar stadje nummer twee, Elburg. De eet/drink en tankstop vond plaats bij het haventje. Via de kinderkopjes van de ommuurde oude stad hobbelden de Solexen Elburg uit op weg naar 't Harde (stoplicht nummer twee) en Wezep (nog twee stoplichten). De route ging door deels bosgebied en deels langs kleine boerderijen en woonhuizen in het buitengebied. Vlak voor Hattem nog een stevig klimmetje en al snel reden we via de stadspoort het derde stadje op de route binnen. Op het centrale plein in de schaduw van de kerk en het gemeentehuis werd de lunch genuttigd. De bol pastrami was favoriet. Tijdens de lunch reden er een groot aantal klassieke auto's over het plein (zie foto's). Rond half twee werd aan deel twee van de tocht begonnen. Bij het uitrijden van Hattem kwamen we stoplicht nummer 5 tegen. Bij Wapenveld begonnen we aan de 32 km dijkrijden. Het was behoorlijk druk op de soms smalle dijk met motoren, auto's en fietsers. Op een gegeven moment reed er een hele stoet auto's achter ons aan. Wij zijn even aan de kant gegaan om de file te laten passeren. Aan de oever van de IJssel bij Deventer werd gestopt. Het was heerlijk toeven daar. Veel mensen, ijsverkoop en een mooi uitzicht.

Na nog een paar kilometer dijk, reden we weer richting het zand van de Veluwe. Vlak voor Wilp keek een meisje te veel naar de passerende Solexen en reed de berm in. Toen ze weer terug het asfalt opreed, raakte ze haar moeder en moeder en dochter lagen op de grond. Gelukkig was het een valpartij zonder 'erg' zoals wielrenners zeggen. In Klarenbeek kreeg Leo een lekke voorband en pats daar lag hij op de grond. Gelukkig sleepte hij Erik net niet mee die naast hem reed. Leo's broek, knie en jas waren wel stuk (zie foto's). Uit de verbanddoos van Frank kwam een verband voor Leo's knie en uit een andere doos een plakkertje voor de band. Na wat stevig rechtbuigen van de gevallen Solex met de klompen van Frank kon Leo gelukkig weer verder. Na Loenen was het klimmen geblazen om over het hoogste punt van de tocht heen te komen (94 meter boven N.A.P.). Het laatste stuk van de rit langs de Koningsweg was weer prachtig wat natuur betreft. Een slingerend fietspad met aan weerzijde vele oude bomen Om 17.15 uur stonden we met wel wat 'zadelpijn' voor stoplicht nummer zes. Afgerond was er 160 km afgelegd met een gemiddelde van rond de 27 km/uur. De hele rit heeft ongeveer 6 uur zuivere rijtijd gekost. Na een korte evaluatie vertrok een ieder (sommige op de Solex) naar huis.

Ruurd en Huub